ณัชชา 的个人资料Space ของ ณัชชา照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
Space ของ ณัชชา |
||||||||||
|
9月13日 ซึ้ง!!
เดินไปจากฉัน มันอ้างว้าง มันเหงาใจ ไม่มีคัยคอย ห่วงใยกันอีกแล้ว แล้วฉันจะมีชีวิตได้อย่างไร ถ้าหาก ไร้เทอ เทออยู่ที่ไหนได้ยินบ้างไหม อยูที่ไหนคิดถึงเทอ จับใจได้แต่อ้อนวอนฟ้าใจร้ายได้ไหมฉันอยากพบเทอ เทออยู่ที่ไหนได้ยินบ้างไหมอยู่ที่ไหนแล้วเทอเปน อย่างไร ไม่อาจจะลืมเทอคนนี้จากหัวใจจะทำยังไงก้อยังรักเทอ นานเท่าไหร่จะนานซักเท่าไหร่จะมีเทอทุกลมหายใจไม่ เคยจางไปซักวันยังคิดถึง ยังเฝ้ารอ ไม่อาจรักกับคัยที่ ไหนได้อีกแล้ว ชีวิตฉันถูกสร้างมาเพื่อเทอ เพื่อเทอผู้เ เดียว เทออยูที่ไหนได้ยินบ้างไหม อยู่ที่ไหนคิดถึงเท อจัยใจ ได้แต่เฝ้าคอยอ้อนวอนฟ้าอย่าใจร้ายได้ไหม ฉันอยากพบเทอ เทออยู่ที่ไหนได้ยินบ้างไหนอยู่ที่ไหม แล้วเทอเปนอย่างไร ไม่อาจจะลืมเทอคนนี้จากหัวใจจะ ทำยังไงก้อรักเทอ เพื่อเทอผู้เดียว เทออยูที่ไหนได้ยินบ้างไหม อยู่ที่ไหน คิดถึงเทอจัยใจ ได้แต่เฝ้าคอยอ้อนวอนฟ้าอย่าใจร้าย ได้ไหมฉันอยากพบเทอ เทออยู่ที่ไหนได้ยินบ้าง ไหนอยู่ที่ไหมแล้วเทอเปนอย่างไร ไม่อาจจะลืมเทอ คนนี้จากหัวใจจะทำยังไงก้อรักเทอ |
||||||||||
|
ณัชชา发表:
ลบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
8 月 4 日
|
|
|
w s ะ จั น n ร์ ส o ง ด ว ง
นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิง ..กับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน…... ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ.. แต่แล้ววันหนึ่ง ……………………………………………… ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย .............. และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด... เมื่อค่ำคืนมาถึง.. จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ... ส่วนดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง .... คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ....... ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า "หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น........ เมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิง ได้เห็นถึงความจริงว่า.. แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้น ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆ อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง....... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ทำให้ดวงจันทร์ผู้หญิงรู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ .... แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ .... หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์.... .....เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล..... ................................ มันเป็นได้ดั่งเราสองคน เธอเป็นดวงจันทร์ ฉันเป็นดวงตะวัน เจอกันตรงเส้นขอบฟ้าทุกๆ 1,000 ปีแสง และทุกๆครั้งที่เราเจอกัน มันก็เหมือน จากกัน จะเห็นกันก็ตรงเส้นขอบฟ้า ที่ไกลลิบตา ไม่อาจจะมาบรรจบกันได้ หากแม้นสิ่งนั้นมันทำให้เกิดความสมดุลระหว่างความมืดกับความสว่าง ฉันก็ยินยอมให้มันเป็นตามนี้ แม้จะรักเธอ บนทางที่แสนเจ็บปวดก็ตาม รักยังไง รักไม่จาง ไม่ห่างหาย...สักวัน เธอก็จะรู้ได้ด้วยตนเอง...เมื่อเธอเห็นค่าของฉันในวันวันนึงต่อไป... มาซาเอดะคุง~*
1 月 4 日
|
|
|
อยากจะคิด คิดห้ามใจ ไม่ให้รัก
อยากจะหัก หักห้ามใจ ไม่หม่นหมอง อยากจะทิ้ง ทิ้งเบื้องหลัง ไม่เหลียวมอง แต่ก็ต้อง อดหักห้าม ทำตามใจ... ปล....ความทรงจำ ทำยังไง ก็ทิ้งไว้ไม่ได้สักที มีแต่จะจำ จำ และหวนคิดถึงมันตลอดเวลา...
11 月 7 日
|
|
|
